• Anasayfa
  • Favorilere Ekle
  • Site Haritası
  • https://m.facebook.com/devrim.yeter.9

Pandria...

Anasayfa

Bunun fazlasıyla garip bir yazı olacağını düşünebilirsiniz ki haklı olma ihtimaliniz de yüksek ama geçen seferki yazım kadar değil merak etmeyin.
Birkaç sokak geçmişti ki aniden sokak lambaları,vitrinlerin ilgi çekici ışıkları,reklam tabelalarının renkli ışıltıları ,cafelerin aydınlatmaları sönüverdi.Şehir büsbütün karanlığa gömüldü...
24.05.2016
31.03.2016
Divin merakla sabah sabah nasıl bu kadar dinamik ve güleryüzlü olabildiğini sordu.Aphel her zamanki kahkaha öncesi gülümsemesiyle yanıtladı: _Ben kendimi bildim bileli böyleyim;hiperaktif,sade ve mutlu.
Ne olduğunu anlayamadığı tüy gibi uçuşan kırmızımsı bir şey süzülerek bir anda burnundan girdi.Boğazını tıkadı.Nefes alamamaya,tüm vücudu ani bir ateşle yanmaya başladı.
31.03.2016
26.04.2016
Uzaylılara inanmıyorum diyen insanlara inanmıyorum. Mantık olarak sonsuz evrende yalnız olduğumuzu düşünmüyorum hatta ve hatta biz onları bulmadan onlar bizi buldu ve "bunlardan bir cacık olmaz" diyip çekip gittiler ki bu bence epey olası.
Merhaba. Yeni yazarımızla tanışın: REYHAN AYTEKİN.25 yıllık inşaat enerji sektöründeki tecrübelerini samimi ve entellektüel kişiliğiyle yazılarına döküp bizlerle paylaşıyor.Ekonomi Gazetesi'nde yazıyor ve aynı zamanda gazetenin genel müdürlüğünü yapıyor.Ekonomi Gazetesi'nin web sitesini ziyaret etmenizi öneririm . Site çok başarılı çok yönlü bir haber sitesi. Haydi güzel okumalar...
11.05.2016
12.05.2016
Eda ,dolabında kalan son eşyasını da bavula koyup yanağında biriken gözyaşlarını elinin tersiyle sildi. Her şeyini, ailem dediği insanları, birer birer yitirmişti. Bu yaşananlar küçük bedeni için çok ağır şeylerdi ama her şeye rağmen "Ben güçlü bir kızım." diyordu kendisine.
Ercan Bey kızının kötü çıkan sesini duyduğunda endişelenmeden edemedi. "Bir tanem sen iyi misin? Sesin neden kötü geliyor? Ağlıyor musun yoksa?" "Baba anneannem... anneannem iyi değil." diye cevap verdi Eda hıçkırıklarının arasında.
08.04.2016
15.04.2016
Bu sözler Hatice Hanımdan geriye kalan tek şey olmuştu. Ercan Bey söz vermişti ona. Ne olursa olsun kızına çok iyi bakacaktı.
Bu Ercan Beyin uzun zaman önce edindiği bir alışkanlıktı. Her gece karısının fotoğrafına bakar ve ona gün boyunca yaptıklarını anlatırdı. "Nesrin..." dedi sessizce. Bu ad dudaklarından her döküldüğünde onu biraz daha karısına yaklaştırıyordu sanki. "Eda burada. Evimize geri geldi." diye devam etti sözlerine. Bunları söylerken içinde tarifsiz bir mutluluk vardı. "Çok büyümüş. Aynı sana benziyor. Saçları, gözleri, duruşu...
25.04.2016
03.05.2016
"Beni neden bıraktın baba?" Ercan Bey gözlerini kızından kaçırarak ellerine doğru çevirdi. Ne diyebilirdi ki? Kızı ne dese haklıydı. Ne olursa olsun kızını bırakmaması gerekirdi. "Gençtim..." dedi sonra. "Hiçbir şeyin farkında olamayacak kadar gençtim. Annen öldükten sonra sana nasıl bakabileceğimi bilemedim. Senin sıcak bir yuvaya ihtiyacın vardı. Ben... ben bu yuvayı sana veremezdim. " "Verebilirdin..." dedi Eda sessizce. Bu sayede babasının kendisine bakmasını sağladı. "Şimdi de verebilirsin. Hiçbir şey için geç değil." diye ekledi ardından. Ve gözlerini kapatıp uyumaya çalıştı. Ercan Beyse tarifi olmayan düşüncelere dalmıştı...
Hayat, yaptığınız akrobasi hareketleri sonrası açılmayan sensörlü apartman lambası sonucunda karanlıkta anahtarı kapı deliğine sokmaya çalışmak gibidir. Ruhunuzu teslim etseniz de o deliği bulamazsiniz.
13.05.2016
09.04.2016
Son umudunu düşünüyorsun, seviniyorsun ve anlıyorsun ki bu diğerleri gibi değil ve asla onlar gibi olmayacak. Yeni umudun seninle birlikte olacak ve sen son nefesini verene kadar sürecek. Çünkü umudun sensin!
Öyle bir histir ki belirsizlik hissi içinizde kocaman siyah bir boşluk varmış gibi hissedersiniz
14.05.2016
18.05.2016
Gokra o sabah da erken kalkmıştı. Aç kalmamak için erken kalkması şarttı . Eeee Doraton'da hayat böyle yürüyordu . Yattığı döşeğinden kalktı , sadece bir çocuğun geçebileceği dar aralıktan geçip ara sokağa çıktı. Çıkıntılı tuğlalara basarak binaların üstüne tırmandı, çatıların üstünü seviyordu çünkü buradan kontun köşkünü görebiliyordu , Arkadaşları Dular,Michel ve george ile sık sık buraya çıkıp Kontun köşküne bakarak soylu olduklarını hayal ederlerdi..
Çocukluğumuz... Hiç kimsenin ne dediğini umursamadan koştururduk sokaklarda, özgürce !
16.05.2016
11.04.2016
Kaybolmak sizce fiziksel olarak ortadan yok olmak mı demektir? Bu sorunun cevabının hayır olduğunu ikimizde biliyoruz sanırım.
Her arkadaşa dost diye bilir miyiz? Peki bize dost gibi görünen herkes gerçekten dostumuz mudur? Bu ve benzeri sorular aslında birçok insan tarafından sorgulandığı halde dile getirilemeyen sorulardır. Neden mi? Çünkü insanlar fark etmek istemeseler de bu soruların cevaplarından korkarlar.
22.04.2016
12.04.2016
İlk aşk gözlerinizin onun gözlerine değdiğinde kafa çevirmek ,yüzünün tüm hatlarını kendi yüzünden daha iyi tanımaktır.
15.04.2016
 
 
 
 
Ziyaret Bilgileri
Aktif Ziyaretçi2
Bugün Toplam3
Toplam Ziyaret3546